
DE ONTMOETING VAN GYPSY AND GEORGE
Twee verschillende karakters trekken elkaar aan in Chengdu.
Deze week heeft ons gedrags en management team twee beren met karakters van ogenschijnlijk zeer uiteenlopende aard – Gyspsy, angstig, rusteloos en met heel erg stereotiep gedrag, en George, vriendelijk, nieuwsgierig en heel erg sociaal bij elkaar gezet. Toen ze nog in quarantaine waren voordat ze verhuist werden naar hun nieuwe verblijven, vertoonde Gypsy in haar herstelkooi erg stereotiep gedrag, meer dan enige andere beer, haar hoofd steeds omhoog en weer naar beneden, en herhaaldelijk met haar hoofd van de ene kant naar de andere draaiend. George aan de andere kant, is nieuwsgierig en een beetje brutaal van nature.Toen ze gerehabiliteerd werden in hun nieuwe holen, vlak voor Kerstmis, was George heel gretig om vrienden te maken, steeds zijn poten door de hekken stekend die de verblijven scheiden. Helaas ging dit niet goed met zijn buurvrouw Laetizia, die reageerde met ontzetting en hard begon te grommen als George maar even in haar richting keek. Gypsy aan de andere kant, na haar aanvankelijke opgetogenheid over haar vrijlating in het nieuwe verblijf en in het begin met het opspattende water spelend in haar waterbak, werd steeds onrustiger en zij hervatte haar constante heen en weer lopen , dat zo erg werd dat haar poten gingen bloeden. Dus besloten de beer managers om haar in het verblijf naast George te plaatsen die vriendelijker is dan Gypsy’s eerste buurman en ook dichterbij is in leeftijd.
Ze konden meteen goed met elkaar opschieten en een aantal weken verder nu genieten zij nog steeds van elkaars gezelschap, met poten naar elkaar slaand en over elkaar heen rollend elk aan de zijkant van het hek van het hol.. Gypsy’s stereotype lopen is gestopt en ze maken het makkelijk voor het team om dit paar uit te kiezen als een van de eerste integraties van de in maart 2008 aangekomen beren. Deze week namen Nic, onze beer manager, de beer team supervisors en Chen die op het bereneiland werkt, onze positie in en openden de hekken die de verblijven scheiden. George, die op dat moment in zijn mand lag, klom zo snel als hij kon eruit om Gypsy te begroeten.
Bijna onmiddellijk begonnen de twee te worstelen en te spelen en dit is de hele dag doorgegaan. We hoorden niet één keer grommen, behalve dan van buurvrouw Laetizia die niet te spreken was over alle leuke dingen die naast haar gebeurden, en het op elkaar jagen, in elkaars poten bijten, op elkaar springen, klauwend naar elkaar en over elkaar heen rollen ging maar door. Hijgend en gelukkig zaten ze naast elkaar aan hun avondmaal voor een laatste worsteling in de mand samen. Toen Nick later op de avond naar hen ging kijken lag George in de ene mand op zijn rug te snurken en Gypsy lag in de mand naast hem te gapen en haar lippen af te likken, voordat ze ging slapen, na wat één van de meest gelukkige en en spannende dagen in deze beren hun leven geweest moet zijn.


