DEZE MAN HEEFT EEN GROOT HART
Woensdag 10 maart 2010, 10.25
Danny heeft als hobby’s geaaid worden, naar auto’s kijken en aan voeten ruiken”.
Zo gaat een vers in het gedicht “Een dag in het leven van Danny de kat”, door de beroemde dichter Benjamin Zephaniah die deze week naar Chengdu kwam om ons te zien.
Officieel omschreven als een Jamaicaanse schrijver en dichter, is Benjamin een bekend figuur in de hedendaagse Engelse literatuur, en hij werd opgenomen in de lijst van “The Times” in de top 50 van de Britse naoorlogse schrijvers in 2008. Hij heeft 15 eredoctoraten op zijn naam staan, en nog veel belangrijker, is gewoon een mooie, zichzelf wegcijferende man die het leven volledig geleefd heeft, maar nu een overtuigd vegetarier is.
Eén van zijn vroegste vrienden en leraren lijkt Danny de kat te zijn geweest, en natuurlijk waren we heel trots om hem hier bij ons op ons opvangcentrum in Chengdu te hebben, om hem kennis te laten maken met onze, (wat grotere dan een kat) maar maar niet minder vriendelijke, viervoetige vrienden.
Onze Britse supporters Lee en Heidi probeerden al een tijdje om Benjamin te overtuigen om naar ons te komen om ons te zien tijdens zijn regelmatige reizen naar China, en tenslotte, op een dinsdag, deed hij dat. Daar was hij dan, lopend langs de verblijven van de beren, even stoppend om Rupert wat lekkernijen te voeren, het personeel gedag te zeggen en kennis te maken met alle beren en minzaam te praten met de lokale media, die hem volgden met de camera’s bijna tot bovenop zijn gezicht gedrukt. Nou ja, hoe kan je het hen kwalijk nemen? Hij is groot en majestueus met dreadlocks tot aan zijn heupen, en heeft een vriendelijkheid over zich die afkomstig is van een ruw leven.
Benjamin droeg een aantal gedichten voor in de “The Bookworm Pub” in Chengdu, een evenement dat tot de nok aan toe gevuld was met mensen, en er was een luid gejuich van ons team toen hij zei: gisteren werd ik verliefd op een kraagbeer!
Nou Benjamin, wij werden allemaal verliefd op jou. Kom snel weer een keer bij ons terug, en dank je voor je vroege kerstwensen, die voor degenen onder u die daarin geïnteresseerd zijn, begonnen met: Klik hier>>>>>
Wees deze Kerstmis aardig voor de kalkoenen
Ook zij willen een goed leven
ZIJ INSPIREERDE ONS MET WOORDEN EN LIEFDE
Liefde en dank komt van het hart van de beren, honden, katten en mensen die het grote voorrecht hebben gehad om te leren kennen en te werken met Annie Ditton, onze geweldige vrijwilliger die zes maanden van haar leven opgaf om te wonen en te werken op locatie bij ons in Chengdu.
Annie, (die we Mani beer noemden en die zo gul en aardig de berengeschenken maakt en koopt) heeft dit prachtige gedicht geschreven nadat ze had gekeken hoe Prince en Harvey met elkaar aan het spelen waren in de ruimte voor haar kamer.
Je bent een schat, Annie en we zullen je missen.
DE DANS VAN DE BEREN
Mijn vriend, kom hier
Ik wil met je dansen
Laten we de pijn wegdansen
Wegdansen de pijn van honger, dorst en eenzaamheid.
Laat me mijn armen om je heenslaan
Geen ijzeren tralies
Laat ons rechtop staan en ons uitrekken en dansen
Omdat we dat nu kunnen
Dinsdag 2 maart 2010, 07.01 PM
Wie had gedacht dat onze kleine Jingle zo snel op zou groeien. Gered in Chengdu aan het einde van 2009, heeft onze ‘’baby’’ van de familie nu het gewicht van een ongelooflijke 50 kg heeft. (Het kan een paar gram meer of minder zijn)
Onze vriendelijke vrijwilligster Annie heeft Jingle veel geobserveerd, kijken wat ze wel en niet leuk vind, hoe ze zich gedraagt, (of misdraagt) en nam deze foto’s van een onstuimig jong, op één van de foto’s niet echt damesachtig, op de tweede speels en op de derde peinzend. Ik kan de Ahhhs’’ hier helemaal horen.
Werken vanuit het hart
Onze vrijwilligers zijn letterlijk alles voor de beren (en de honden en katten) in onze opvangcentra in Chengdu en Vietnam. In de loop der jaren hebben we absoluut fantastische hulp gehad van gepassioneerde mensen die bereid zijn om drie maanden van hun leven op te geven en in het grote onbekende te stappen. Zij werken voor niets, alleen voor kost en inwoning, en natuurlijk heel veel liefde van de dieren die we hier hebben.
Speciaal en vol van bijzondere en liefdevolle verzorging, ieder van hen, jullie weten wie ik bedoel, hebben wij genoten van jullie verblijf bij ons. Verschillende vrijwilligers zijn zelfs twee keer terug geweest, met inbegrip van Emily, Judy en Diana, en nu onze Annie.
Annie kwam voor het eerst bij ons op bezoek nadat ze een wedstrijd in het tijdschrift ‘’Womans Day’’ in Australië had gewonnen waarbij ze een beer een naam mocht geven. Ze koos de naam Mani’’ en wij kozen ‘’Rosie’’ (die alleen nog een bijnaam had) als de trotse ontvanger van deze nieuwe naam, die deel uitmaakt van een Boeddistische mantra Om Mani Padme Hum’’, en die betekent Juweel in de Lotus’’.
Als we eerlijk zijn vinden we het soms moeilijk om ons Rosie’s nieuwe naam te herinneren, en Annie roept dan vermanend, tut, tut, naar ons en lacht dan haar mooie glimlach, die zegt dat ze ons opnieuw vergeeft. Hier is mooie Mani die geniet van een goede rol in het gras. Annie kwam terug in oktober vorig jaar voor haar tweede verblijf dat bedoelt was om slechts tot eind december te duren. Toen ze echter hoorde dat we op dat moment weinig vrijwilligers hadden, was ze zo genereus om zich voor drie maanden meer beschikbaar te stellen en ze gooide zich helemaal in het werk voor de beren en de honden.
Tijdens de aanloop naar Kerstmis en het Chinese Nieuwjaar, werkte Annie s’nachts rustig achter de schermen om de beren een hele speciale vakantie lekkernij te geven in de vorm van wat Rainbow noemt ‘’Dinosaurus Eieren’’. In feite zijn het prachtige, grote ballen van papier mache beschilderd met felle rode en gele niet-giftige verf en gevuld met lekkernijen. De beren hebben er een hoop werk aan om de ballen open te krijgen om de traktaties daarin op te kunnen eten.
De ballen werden in de behuizingen gelegd enkele dagen voor het Jaar van de Tijger.De creaties van Annie zagen er geweldig uit beschilderd met felle rode en gele niet-giftige verf (vooral omdat ze erop had geschilderd Happy Chinese New Year in zowel het Chinees als in het Engels) en de beren konden niet wachten om ze stuk te maken en van de inhoud te genieten. Hier vertelt Annie in haar eigen woorden hoe ze kwam op dit briljante idee van verrijking. Wat voor idee kon ik verzinnen om de beren te helpen om het Chinese Nieuwjaar te vieren? Vijfentwintig jaar ervaring in het onderwijs van kinderen op de basisschool kwam mij te hulp en ik begon te werken met het papier mache.
Het resultaat was 21 holle ballen waarin gedroogd fruit is verborgen als speciale traktatie voor speciale beren. Rood geschilderd met Chinese Nieuwjaar wensen werden de traktatie ballen uit elkaar gescheurd door de beren om bij de verborgen lekkernijen te kunnen komen die ze vervolgens gretig opaten. Het was leuk om de ballen te maken, maar het was nog leuker om te zien hoe ze helpen om het leven van de beren te verrijken.
Deze tevreden beer, zijn neus helemaal rood, laat zien hoezeer de ballen door hen werden gewaardeerd.
Annie geeft ook prachtige presentaties over haar leven met de beren als ze naar huis terugkeert in Australië. Een van deze presentaties op de Openbare Forster School werd bijgewoond door leraar Lindy Nixon en haar leerlingen reageerden met het maken van prachtige kunstwerken en poëzie die ze naar ons opvangcentrum stuurden om te gebruiken in onze Onderwijs Kamer hier.
Tot ziens, Annie, een grote berenknuffel voor jou en xie xie ni (dank u) voor jou en de rest van onze familie van vrijwilligers die door de jaren heen zoveel zonneschijn hebben gebracht in het leven van onze dieren.
En dit stond in Nic’s wekelijkse beren verslag over wat een juweel Annie is. Annie is druk met het maken van shakes voor de beren, met de honden wandelen, het verzorgen van de quarantaine beren, diverse administratieve werkzaamheden en het observeren van Jingle. Ze is een kleine diamant.