FRANZI WORDT DE LAATSTE EER BEWEZEN
Zondag 15 november, 2009-11-21
Dank jullie allemaal zo voor de goede wensen en mooie gedachten voor Franzi, die nog steeds bin-nenkomen. Het is niet verwonderlijk dat zoveel mensen er verdriet van hadden dat zij overleden was , maar dat gold voor niemand meer dan voor haar eigen team van verzorgers hier in Chengdu. Tiger en Wang Li hadden de afgelopen drie jaar voor Franzi gezorgd en hadden een aantal prachtige herinneringen aan haar van de tijd dat zij en Rupert met elkaar knuffelden, zo warm en tevreden in elkaars gezelschap. Zij delen ook hun gezamenlijke favoriete momenten met Franzi, hoe Franzi op zaden en noten kauwt, oh zo langzaam, voordat ze de schil uitspuugt. In feite is dit ontroerende moment gevangen in de Animal Planet film “Moon Bears; Yourney to Freedom”. Wat missen we die herinneringen van een heel speciale beer. Wen Yan, één van onze vertalers, herinnerde me eraan dat Peejou, de kat, Franzi ook zal missen. Peejou haar instinct vertelde haar dat Franzi het niet erg zou vinden als zij haar geheime tuin zou verkennen en inderdaad vond ze dat ook niet erg. De foto hier laat dat goed zien.
Haar begrafenis was prachtig, beer verzorgers en administratief personeel verzamelden zich om afscheid van haar te nemen terwijl haar favoriete lekkernijen op haar kleine lichaam werden gelegd om haar gezelschap te houden, waarheen deze reis haar nu ook naartoe brengt. Aan de rand van haar graf staand, hoorden we Charlie, Franzi’s verzorger zeggen dat we het perceel naast Franzi vrij moeten houden voor haar aanbeden speelgoed jongen, Rupert. En dat zullen we doen voor een dag die hopelijk nog ver in de toekomst is, omdat ze hem aanbad, en hij haar.
Meer huldeblijken kwamen van onze dierenarts verpleegkundige, Hayley.
Ik heb nooit graag de beren op de lijkschouwings tafel willen zien, maar Franzi is één van degenen waarvan ik echt hoopte dat ik er nooit bij zou hoeven helpen. Het lijkt gewoon niet echt. Ze is de beer waarvan het verhaal het meest in mijn hoofd bleef zitten toen ik voor het eerst naar Jill’s presentatie ging in de U.K. meer dan vier jaar geleden, dus om haar in het echt te ontmoeten was alsof ik een beroemdheid ontmoette! Ze is tot aan het eind een ster gebleven, en het gebied van Rupert zal nooit meer het-zelfde zijn.
Van onze Marketing Directeur, Juanita; moge zij rusten in vrede in een prachtig opvangcentrum met Andrew en Mafi en Willow en Peace en Chengdu Truth en al onze andere beren, en ook de vele beren die nooit een naam hebben gekregen bij de onverschillige boeren, maar die wel door ons zijn benoemd. Ik twijfel er niet aan wie daar de baas zal blijken te zijn en al snel een andere knul zal vinden die het op zich wil nemen om haar druiven te schillen. Van supporters zoals Lee in de U.K.; ik weet zeker dat ik een van de duizenden ben die het verhaal van Franzi’s laatste uren las (voor de zoveelste keer) waarbij de tranen over mijn gezicht stroomden. Tranen voor haar leven van marteling op de boerderij en een lach voor haar brutale capriolen, vooral het winden laten dat ze deed. Er is slechts één troost; Franzi stopte met het vergieten van tranen en liet haar vreselijke tijd achter haar op de dag dat zij haar eerste en beste fruitdrank opslurpte die ze nooit eerder had gehad op de dag dat ze aankwam in het opvangcentrum. Iedereen in Chengdu zal die kleine beer met haar grote hart missen.
Van Eva in Duitsland; vaarwel kleine beer en geloof me, wij zullen al je broers en zusters die nu nog in hun gevangenissen zitten, bevrijden. Zij mogen de hoop niet verliezen. Van ex-Animal Welfare Directeur Mark in de U.K.; ze was een beer die altijd in stevig in mijn hoofd verankerd zal zijn als een symbool van hoe wreed en hoe vriendelijk de mens kan zijn, en van het vergevingsgezinde karakter van de dieren. Van Natascia en Tiziana in Italië; zoveel pijn en verdriet om de dood van Franzi, dank je Jill en alle medewerkers in het opvangcentrum dat jullie haar 7 jaar van LEVEN en LIEFDE hebben gegeven.
Van ex-dierenverpleegster Claire .
Een speciale herinnering van mij is van de tijd toen ik gemeld had dat ik bang was dat ze niet wilde eten, dus meer jam toevoegde, en toen ze nog geen interesse toonde, nog meer jam toevoegde! Toen we terugliepen om te kijken hoe het met haar was, was ineens AL het voedsel weg, er was zelfs geen bewijs dat haar iets aangeboden was, nog geen stukje. Ze moet het allemaal snel opgeslurpthebben zo gauw als ik weg was, en liet mij voor gek staan. Ze had dit gewoon met mij uitgeprobeerd voor meer suiker! We barsten in lachen uit brutale kleine beer.
En van ex-dierverpleegkundige/ beermanager Anne-Marie .
Mijn hart sloeg over toen ik de kop las: “Vaarwel Franzi”. Het was de e-mail waarvan ik wist dat je hem nooit had willen schrijven. Zo lang had ze haar eigen gebrekkige lichaam genegeerd en ons allemaal verbaasd om na periodes van ziekte toch altijd maar weer door te gaan. Hoe kan in zo’n kleine gestalte zo’n wil huizen en zo’n veerkracht, koppigheid en unieke charme?
God help ons als haar omvang net zo groot was geweest als haar karakter.
Haar tijd voordat ze in het opvangcentrum kwam was een tragedie, maar haar leven aan de andere kant was een triomf. Dus, nu ik afscheid neem, zal ik mij een kleine, knorrige beer herinneren die regeerde over zowel Rupert als de beren verzorgers. Die niets gaf om vormelijkheid en die gewoon winden liet ongeacht welke hoogwaardigheids bekleder een bezoek kwam brengen aan háár verblijf. Die haar leven leefde op háár voorwaarden. Zij zal voor altijd in onze herinnering zijn en haar kleine pootafdrukken blijven voor altijd in de harten van de mensen wiens leven ze heeft aangeraakt. Bedankt, Franzi, het was een eer je gekend te hebben.
Ik hoop dat u net zo om dit verhaal moet lachen als ik gedaan heb. Franzi was het meest perfecte voorbeeld van een beer die vastbesloten was om haar jaren van foltering naast zich neer te leggen en elke dag van haar verdere leven te genieten. Hier is de laatste foto die van haar genomen is door Rainbow vlak voor haar dood en die vervolgens zijn weg vond naar de voorpagina, en niet minder, van één van Chengu’s grootste kranten.
Dit was Franiz´s laatste foto
Januarie 2004
Zij onderzocht alle hoeken en gaten, en ging in het zwembad waarvan Claire had gezegd dat zij er vast niet in zou gaan, ze kroop over de rotsen waarvan ik had gezegd dat ze er niet in de buurt zou komen, en ze klom op de muur om haar menselijke buurman te kunnen zien, ze omhelsde een boom, (kijk naar haar kleine klauwloze poten), en ze rende en rende en rende als een lam in het voorjaar.
En op de dag van vandaag lijkt het erop dat Tolstoj’s onsterfelijke woorden alleen voor haar werden geschreven. Ieder mens en ieder levend wezen heeft het heilige recht om de vreugde van de lente mee te maken”.
En tot slot, een prachtig eerbetoon vanuit ons kantoor in Hong Kong:
