DE REDDING IN DE PROVINCIE SHANDONG – ÉÉN BEER VERLIEST DE STRIJD
Het plotselinge overlijden van Rustin brengt de boodschap over
Rustin, de eerste beer die verdoofd werd in de provincie Shandong midden-april, om hem te kunnen verwijderen uit zijn gevangeniskooi na 15 jaar, is plotseling ingestort en overleden op ons Kraagberen Opvangcentrum in Chengdu, China. Rustin was heel goed begonnen, en toen hij eenmaal in de quarantaine zat, at hij goed en genoot van de verrijking die hij kreeg en de interactie met zijn verzorgers. Toen, op 25 mei, zakte hij plotseling in elkaar in de herstelkooi, was ongevoelig voor reanimatie en we verloren hem snel. Dierenarts Monica had Rustin vanaf het begin begeleid, en zijn gezondheidscheck uitgevoerd op de berenboerderij net na de verwijdering uit zijn kooi, en beschrijft zijn toestand;
Hij had een zwaar gehavende buik die daarna weer genezen was, dus er was geen duidelijke gal extractie plek te zien, alleen vreselijke littekens en duidelijke littekens van het metalen harnas. Ongeveer twee weken geleden was hij een beetje sloom, leed aan diarree en wilde een paar dagen niet eten. We boden hem eten aan met de hand, en dan wilde hij wel graag zijn watermeloen en ananas en at dat dan gemakkelijk op. De derde dag knapte hij weer op en bleef vooruit gaan, hij at weer goed, keerde terug naar zijn normale routinegedrag en speelde met zijn verrijking. De dag voordat hij in elkaar zakte had hij de beste eetlust die zijn team van verzorgers had gezien en we waren erg blij met zijn vooruitgang. Helaas kon niemand het plotselinge, fatale aneurysma van de aorta voorspellen, dat Rustin’s hart zo snel zou laten stoppen.
Bij de lijkschouwing bleek dat er nog steeds een latex catheter in zijn buik zat, op zijn plaats gehouden door een metalen implantaat, waar donkere, geïnfecteerde gal uitdroop, verscholen onder alle littekens op zijn buik. Er zaten massale verklevingen verbonden aan zijn buikwand, naar zijn buik, van zijn buik naar zijn lever, en dit alles ook naar de galblaas.
Zijn galblaas bevatte een grote ronde steen die een diameter had van 4x4 centimeter. Er werd een duidelijk bewijs gevonden van het aneurysma door een groot gat dat wij in zijn aorta vonden. Rustin’s begrafenis vond de volgende dag plaats met de verslagen dierenartsen en de berenteams erbij.
Met de andere beren die goed herstellen van hun operaties, is het verlies van Rustin een klap geweest, maar is er enige troost in de wetenschap dat zijn laatste maand op deze aarde goed is geweest, gevuld met vriendelijkheid, leuke dingen, goed eten en zorg voor hem. Deze beer heeft niet helemaal alleen hoeven te sterven in angst en ellende, nog steeds opgesloten in een metalen harnas en opgesloten in een roestige kooi in een smerige vrieskoude schuur.
Sommige van de andere beren hebben allemaal hun eerste operaties gehad, kraagbeer Alibaba (bijgenaamd Baxter), en de bruine beren Astrid, Rocky en Kylie, zij herstellen allemaal heel goed, nemen goed hun medicinale shakes, eten en spelen met hun verrijking. Olivier, die zijn operatie op de weg terug naar huis overleefde, had nog een operatie kort na aankomst. Op de terugweg bewoog hij zich bijna niet en vond de hitte niet fijn, maar hij zit nu rechtop, omhoog reikend naar de bladeren, speelt met de verrijkings spullen en ziet er opvallend opgewekt en comfortabel bij.
We zullen snel een vervolg geven over deze en de rest van de geredde beren, het vermogen van deze verbazingwekkende zielen om te herstellen van jaren van marteling en mishandeling blijft ons verbazen.
R.I.P. Rustin