Verslag bezoek aan het berencentrum in Vietnam.
Al heel lang was het de wens van Ciska de Hilster en Ellen Schaddelee om de beren in Azie te zien. Samen hebben zij een bezoek gebracht op het berenopvangcentrum in Tam Dao in Vietnam. Het was een hele belevenis om in dit verre land de cultuur te zien en het berencentrum te zien.
Wij hadden een afspraak met Dhr Tuan de directeur van dit centrum, hij is ons komen halen s’morgens om zeven uur. De reis van het hotel naar het centrum duurde twee uur. De natuur in Tam Dao is heel erg mooi, de vlinders vliegen gewoon om je heen prachtig gewoon. Als je van Hanoi naar Tam Dao gaat is echt een dag en nacht verschil, in Hanoi kon ik zelf niet naar buiten door de smog, zo erg is dat daar. Want iedereen draagt daar ook een mondkapje door de vele scooters die rijden, want Hanoi is een scooter stad. Ze rijden daar dan ook kris kras door elkaar en, verkeersregels kennen zij daar ook niet ongelooflijk.
Terug naar Tam Dao….. de vrijwilligers werken vierentwintig uur per dag voor de beren. Alles gaat daar ook heel erg precies, je moet kaplaarzen aan en dan door een bak met water steeds weer lopen voor de bacteriën. Wij zijn binnen geweest in de berenhuizen waar normaal bezoekers niet mogen komen. Een meter af vanaf de beren, het viel ons gelijk op dat het heel erg schoon was in de vertrekken.
Hier foto's van de beren buiten
De beren hebben het heel erg naar hun zin, als je dit ziet geeft je dat een goed gevoel, als je bedenkt dat ze voor jaren en jaren continue pijn hebben geleden. Zoals u boven al hebt gelezen zijn de vrijwilligers vierentwintig uur per dag bezig met de beren, allereerst gaan ze de verrijkingen doen zoals honing, en anderen lekkernijen voor de beren plaatsen zodat de beren als ze naar buiten komen deze lekker kunnen zoeken en op smikkelen dat houd ze lekker in beweging. Als de beren buiten zijn dan worden de vertrekken schoongemaakt, en zo elk berenhuis apart. Ellen en ik mochten eerst het berenhuis in en konden de beren zien in hun vertrekken van bovenaf, dat was heel leuk. Meneer Tuan had een vergadering en moesten wij even wachten, dus liepen wij een beetje door het park, tot dat meneer Tuan ons weer kwam ophalen. Meneer Tuan kwam ons ophalen voor de lunch, Ellen en ik zaten aan tafel met Tuan en de dierenarts Kirsty die uit Australië komt. Verder zat aan tafel dierenverzorgster Caroline en nog een dierenverzorger die al een jaar in Chengdu had gewerkt, en natuurlijk de rest van het team van de vrijwilligers. De lunch bestond uit, natuurlijk rijst met mie boontjes en anderen lekkernijen. Daarbij probeerde ik met de stokjes te eten en dat lukte mij redelijk.
Op naar de berenverblijven.
Klaar met de lunch gingen we naar de berenverblijven kaplaarzen weer aan . Aangekomen bij de beren "dit was reuze spannend" als je ze dan in het echt ziet en zo gelukkig, weet je niet wat je ziet. Dat mensen zulke lieve dieren dit leed aan kunnen doen vreselijk. We hebben natuurlijk Tauris, Mausi, Snoopy Mischa Hai, en de kleine Olive gezien, en alle anderen die op onze website staan. Tauris is een mooie grote sterke beer geworden dat was dat beertje dat in 2009 gered is het kleinste beertje ooit is nu geen kleintje meer. We hebben veel foto´s gemaakt en filmpjes. Na alle beren gezien te hebben kwam dierenarts kirsty ons halen voor een kleine rondleiding. Zij liet ons de verpleegkamer zien waar de honden en katten verzorgt worden, en tevens maakte zij de shake´s voor de beren. Als je dit ziet iedere beer heeft ze eigen beker, zij krijgen allemaal elke dag medicijnen toegediend, Kirsty deed het deurtje open waar alle medicijnen staan voor de beren ongelooflijk, vandaar dat de donaties dan ook zeer belangrijk zijn. De medicijnen die de beren krijgen is voor artrose, en anderen complicaties die zij hebben overgehouden van de vreselijke praktijken op de beerboerderijen. Wij hebben ook de kooi gezien waar de beren in zitten op de boerderijen, vreselijk gewoon.
De kooi die daar stond vertelde meneer Tuan, zaten twee beren in, dus als ze een beetje eten kregen gingen de beren vechten in deze hele kleine ruimte.
De beren worden dan ook vierentwintig uur per dag in de gaten gehouden. Kirsty is een hele lieve en aardige vrouw. Wij gingen ook nog even naar Olive kijken het sunbeertje wat pas is gered. Deze zat toen wij er waren, in een herstel kooi omdat hij een oog operatie moest ondergaan, het is een schat van een beertje . Binnenkort zal hij verenigt worden met zijn anderen vriendjes Xing en Yang, deze twee schatjes hebben wij ook gezien dat zijn de beertjes die in juni 2010 zijn gered.
Hier zie je de beren in hun binnen vertrekken ook van bovenaf.
Hier ziet uw de kleintjes zijn ze niet schattig!
Het creëren van fonswervering en donaties is de moeite waard om voor deze beren te blijven vechten, wij met u allen!
Er is in de planning dat er weer een stuk wordt bijgebouwd voor de beren, en om nog meer beren te kunnen bevrijden en te plaatsen. Daarbij is uw hulp hard nodig.
Ellen en Ciska.
P.S. Deze reis hebben wij zelf bekostigd.