DE ARTSEN VAN ANIMALS ASIA EUTHANASEREN ÉÉN VAN DE GEREDDE BEREN MET ‘’ONHERKENBARE’’ ORGANEN

Persbericht , 26 Januari 2010

Één van de 19 beren die gered waren door Animals Asia uit vrachtcontainers op een illegale berengal boerderij in het zuiden van Vietnam vorige week is gisteren (zondag) geeuthanaseerd nadat het team van dierenartsen had gezien dat zijn buik letterlijk wegrotte.

Animals Asia’s Veterinair direkteur, dr. Heather Bacon, die de lijkschouwing verrichtte, zei dat de buik zo aan het wegrotten was en zo’n ravage was door ziekte dat de organen volledig onherkenbaar waren.

Dr. Bacon zei dat er duidelijke aanwijzingen zijn dat de beer, een volwassen mannetje met de naam ‘’Raspberry’’ is gebruikt voor gal extractie ook al is dat niet toegestaan in Vietnam.
De galwinning heeft onherstelbare schade veroorzaakt aan zijn organen en hij moet extreme pijn gehad hebben. Hij was bewust in leven gehouden door onjuist gebruik van antibiotica zodat de boer nog gal uit kon persen uit deze stervende beer, zei ze.

Raspberry, samen met 18 andere beren, kwam aan op het opvangcentrum van Animals Asia in Tam Dao in de buurt van Hanoi op donderdag 21 januari na een drie-daagse reis van de boerderij in Binh Duong in de buurt van Ho Chi Minh City.
Op de boerderij, die nu is gesloten door de autoriteiten, werden de beren gehouden in vracht containers die waren onderverdeeld in kleinere compartimenten.

Dr. Bacon beschreef de toestand van de interne organen van Raspberry als schokkend en het ergste wat ze ooit had gezien. Bij zijn gezondheidscheck zagen we een wond van een kleine 3 mm op zijn buik waar pus uitlekte. Echografie liet zien dat zijn galblaas erg ontstoken was en dat er een dichte massa in zijn buik zat.

Wij dachten dat hij een tumor of abces zou hebben, we hebben hem direct voor meegenomen voor chirurgie  ontdekten dat alle interne organen van Raspberry bedekt waren met een dikke, vezelige laag van littekenweefsel, een reactie op de peritonitus (buikvliesontsteking) veroorzaakt door infectie en het lekken van gal uit zijn galblaas en lever. De schade was onherstelbaar en we hebben hem in moeten laten slapen.

Bij de lijkschouwing ontdekten we een abces zo groot als een grapefruit van gestolde pus naast zijn lever. Zijn galblaas was verdikt, zat vol met littekens en zat vol met vloeibare pus, wat in zijn buik sijpelde, zijn lever zat vol met abcessen en galzouten en werkelijk niet één van de organen zag er nog uit zoals ze eruit moeten zien. Allen waren ontstoken en verkleefd door de chronische infectie.

Raspberry had ook knobbelige afzettingen in zijn longen door het inademen van vervuilde lucht, en ontstoken hartkleppen, wat een gevolg kan zijn van de infectie in zijn buik.

Aan de buitenkant was Raspberry een prachtige, grote beer met een gewicht van 162 kg en hij at nog steeds, maar hij zou binnen een paar weken gestorven zijn aan een pijnlijke bloedvergiftiging. Dit is een geweldig voorbeeld van het stoïcisme van deze beren, en de ellende en pijn die honderden beren op de berengalboerderijen moeten verbergen, zei dr. Bacon.

De oprichtster van Animals Asia en CEO Jill Robinson zei dat er monsters gestuurd zouden worden naar dr. Dang van Duong, chef Patholoog in het Bach Mai ziekenhuis in Hanoi.
Dr. Duong heeft eerder galblazen van overleden beren onderzocht en was verbaasd dat de beren nog zo lang hadden geleefd met zo’n verbijsterend slechte gezondheid, zei mevrouw Robinson. Hij waarschuwde ook voor de potentiële risico’s voor de gezondheid van mensen die de gal van beren die zo chronisch ziek zijn consumeren.

Raspberry, die zijn naam kreeg vanwege de grappige ‘’framboosachtige’’ geluiden die hij met zijn mond maakte, is hier een klassiek voorbeeld van. Zijn buikstreek was alleen nog maar een rottende puinhoop van infectie. Zijn organen waren in wezen al dood. En toch werd zijn gal nog steeds uitgezogen om aan de consument te verkopen.

Dankzij de centrale autoriteiten en het lokale Binh Duong Forest Protection Department, die het bedrijf gesloten heeft en de 19 beren aan onze zorg overdroegen, zijn we in staat geweest om Raspberry te redden van een nog langere lijdensweg, en de overige 18 beren van jaren van foltering. Mevrouw Robinson zei; zonder hen zou Raspberry nog weken hebben moeten lijden en zijn besmette gal zou nog steeds verkocht zijn aan mensen die denken dat ze zich daar beter door zouden gaan voelen.

De autoriteiten hebben de boer, een Taiwanese zakenman opgedragen zijn boerderij te sluiten omdat hij in overtreding was van de regelgeving die minimumnormen voorschrijven voor kooigrootte en ventilatie.

Animals Asia’s Vietnam directeur Tuan Bendixsen zei dat er nog rond de 4000 beren opgesloten zitten in boerderijen in Vietnam. De boeren wordt toegestaan om ze te tonen aan toeristen, maar het is niet meer toegestaan ze te melken voor hun gal. Maar velen negeren dit verbod. Zij verdoven de beren met de verboden drug, ketamine, en binden ze dan vast met touwen. Zij maken gebruik van ultrasound en vier-duims niet steriele naalden om de galblaas te lokaliseren , en zuigen deze dan leeg met een zuigpomp.

De heer Bendixsen zei dat de Binh Duong boerderij openlijk het verbod van de regering op galextractie had genegeerd. Toen ik één van de arbeiders vroeg of de beren medicijnen kregen, wees hij op Raspberry en zei dat hij een abces had tengevolge van een galextractie die was misgegaan. Hij pochte er zelfs over dat zij een professioneel galwinning team inhuurden die alle beren in iets meer dan drie uur konden doen.

Het lijkt erop dat geen van de andere 18 geredde beren een levensbedreigende aandoening heeft, maar de dierenartsen van Animals Asia worden nog steeds geconfronteerd met een vol schema van tandheelkundige en andere operaties, zoals het verwijderen van de galblazen.