Deel III – vrijdag 11 september 2009 , 08:49 (GMT + 7).

Om te infiltreren in een “berenboerderij groep” in Ha Long: straffen zoals ……geen enkele.

Tuoi Tre krant (jeugd krant) – niet alleen de Tuoi Tre krant berichtte over de situatie met betrekking tot de illegale berenboerderijen, vele dierenbescherming organisaties brachten ook hun mening naar buiten. Maar de antwoorden waren niet alleen “nee” of “onmogelijk om aan te pakken”.

In hun brief die op 4 mei 2009 werd verzonden naar betrokken autoriteiten, zoals het Ministerie van Landbouw en Platteland Ontwikkeling (MARD), het Departement van Cultureel Erfgoed (behorend bij het Ministerie van Cultuur, Sport en Toerisme), het Vietnamese Departement ter Bosbescherming etc, het Educatie Centrum voor Natuur in Vietnam (ENV) – heeft een lid van de Vietnamese Wetenschap en Technologie Associatie hen erop gewezen dat de galwinning en verkoop aan toeristen, voornamelijk Koreanen, in strijd is met de Vietnamese wetgeving en regulatie met betrekking tot management van bedreigde en zeldzame wilde dieren.

Bovendien is het feit dat toeristen berengal kopen en buiten Vietnam brengen ook een  schending van de afspraken met betrekking tot Internationale Handel in Bedreigde Diersoorten, de Convention on International Trade in Endangered Species (CITES) waar Vietnam aan deelneemt. De MARD en het Departement Bosbescherming hebben al een vordering tot inspectie verzonden aan het Departement van Bosbescherming van Quang Ninh maar zij waren er “van overtuigd dat er geen openbare berengal winning bestond”.

Deze bevestiging van het Departement van Bosbescherming van Quang Ninh is absoluut niet juist. Daar alle berenboerderijen weten dat het afzuigen van gal en de verkoop daarvan illegaal is, zullen zij het nooit in het “openbaar” doen.

De heer TUAN zei echter dat hij in Hanoi was en stelde voor dat de correspondent samenwerkte met de heer Do Quang Tung, de Office Manager van CITES Vietnam. De heer Tung gaf toe dat ondanks de functie van het kantoor om er op toe te zien dat de CITES werd toegepast in Vietnam, de, slechts, vier stafleden alleen rapporten konden verzamelen van lokale boswachters kantoren. Het was niet mogelijk daadwerkelijke inspecties en supervisie ter plekke uit te voeren. Bovendien, aldus de heer Tung, was het beheer van gevangen wilde dieren gedecentraliseerd naar bosbescherming afdelingen op provinciaal en stad niveau, dus vond zelfs het Nationale Departement ter Bosbescherming het moeilijk om zich ermee te bemoeien.

Erg moeilijk op te lossen

Een Senior Officer van de Milieu politie (C36 – Ministerie van Politie) zei dat het bijzonder moeilijk was om de illegale activiteiten met betrekking tot wilde dieren uit te roeien. Daar komt nog bij dat daar waar buitenlanders bij betrokken zijn, coördinatie nodig is tussen vele kantoren en verschillende afdelingen en niveaus. Ook toen de correspondent aan de heer Do Quang Tung vroeg of de illegale activiteiten zoals waargenomen, indien op heterdaad betrapt, als crimineel konden worden beschouwd, schudde hij zijn hoofd.

Ondertussen is het wel zo dat, volgens artikel 190 van de bestaande strafrechtelijke wetten, “degenen die illegaal wilde, zeldzame dieren, ingeperkt door de regering, jagen, doden en vervoeren of illegale handelsproducten van deze dieren vervoeren, een geldboete opgelegd krijgen van 5-50 miljoen dongs, veroordeeld worden tot twee jaar heropvoeding buiten gevangenschap of zes maanden tot drie jaar opsluiting.

De vreemde boete van “regularisatie”

Na de ontdekking van 80 niet gechipte beren in Quang Ninh eind 2007, verzochten vele betrokken autoriteiten alsmede autochtone en allochtone organisaties ter bescherming van wilde dieren, dat deze beren in beslag werden genomen en overgedragen aan de zorg van een reddingcentrum, alvorens weer vrij te worden gelaten in het wild. Toch, ondanks de huidige regelgeving, in plaats van een strenge straf, werd er een verzoekschrift van MARD ingediend bij de Minister-president op 10 maart 2008, met het voorstel om de gevangenschap van de beren te verlengen en “slechts een administratieve boete op te leggen aan de illegale eigenaren van wilde, zeldzame, bedreigde dieren”.

Op 31 maart 2008 maakte het kantoor van de regering de uitspraak bekend van de Vicepremier, Trung Hoang Hai, dat gekozen was voor het voorstel van MARD. Uiteindelijk eindigde de zaak,  die strikt genomen had moeten worden bestraft om wetten en regels aan te tonen, met geldelijke boetes en de betrokkenen werden allemaal “gereguleerd”.
 
Advocaat Pham Tran Thanh Lening:

De verantwoordelijkheden van het Nationale Departement ter Bosbescherming

Het Nationale Departement ter Bosbescherming is verantwoordelijk voor de inspectie en het opleggen van straffen bij elk wangedrag in het houden van wilde dieren, binnen het toepassingsgebied van hun specifieke beheer, sturing, begeleiding, supervisie van het management, bescherming van wilde, bedreigde, zeldzame fauna en flora, vastgelegd in de wetten.

De Lokale Departementen ter Bosbescherming (in provincies en centrale steden) hebben de verantwoordelijkheid over het beheer, het vaststellen van het vermogen om te fokken, het opzetten van boerderijen, transplantatie faciliteiten van wilde, bedreigde, zeldzame planten en dieren.

Volgens de bestaande regels zijn gevangen beren, jagen, vangen, handelen, slachten, vervoer, ex-importeren, tijdelijk importeren, re-exporteren van beren en producten van beren in strijd met de wetten en zijn derhalve allemaal verboden activiteiten. FPD afdelingen zijn verantwoordelijk voor het toezicht houden op en het opsporen van dergelijke illegaliteiten, volgens deze regulering en anderen wetten, of geven advies aan overheidsorganen bevoegd om deze illegale praktijken aan te pakken.

Advocaat Huynh Van Nong:

Strafrechtelijke verantwoordelijkheden van berenboerderijen:

We moeten een onderscheid maken tussen twee activiteiten:

1. Illegale berengal handel, hier staat strafvervolging op volgens artikel 190 van het geldende strafrecht.
2. Op het illegaal houden van beren staat mogelijk geen strafvervolging volgens het geldende strafrecht. Echter, deze activiteit kan wel een administratieve straf inhouden, volgens deel 4, artikel 20 en deel 9, artikel 2 van Decree no. 159/2008/ND-CP, met de hoogste straf van 500 miljoen dong.

De oplossing om in dit geval deze administratieve overtreding te rectificeren kan zijn het vrijlaten in de natuurlijke omgeving; in geval dat het wilde dier gewond is, ziek of in nood verkeerd, het dier overbrengen naar het dieren reddingcentrum; overbrengen naar wetenschappelijke onderzoek faciliteiten (inclusief vermenigvuldiging onderzoeksfaciliteiten), milieu educatie centra; verkoop aan dierentuinen, prestatie groepen, legale dieren fok faciliteiten, het euthanaseren van individuele dieren die een ziekte bij zich dragen of in het geval dat voorgaande plaatsingsmogelijkheden niet voorhanden zijn (subclausule 1, sectie I deel B van Circulaire No. 90/2008/TT-BNN van MARD).

In dit Circulair staat geen enkele vermelding over het feit dat boeren de illegale beren mogen houden, derhalve is de plaatsing zoals voorgesteld door de MARD niet in overeenstemming met hun eigen wetten.

Derhalve zal vanaf 1 januari 2010, het houden van illegale beren worden veroordeeld als een misdaad, volgens de wijziging, een toevoeging aan sommige artikelen in de strafrechtelijke wetten.“Een ieder die dieren - die op de lijst staan van bedreigde, zeldzame soorten die prioriteit hebben ten aanzien van bescherming - illegaal jaagt, dood, vervoert, vangt, verhandelt of illegaal delen of producten van deze dieren vervoert, zal vervolgd worden voor strafrechtelijke verantwoordelijkheid”. In sommige gevallen, kunnen de daders tot zeven jaar gevangenisstraf krijgen.

NGUYEN TRIEU

Beren en nadelen

Omdat beren niet kunnen reproduceren in gevangenschap, zijn ze allemaal het werk van jagersgilden in ons land en smokkelaars van Lao, Myanmar. Langzaam kwijnen ze weg in hun kleine, stinkende kooien, verdoofd en vele keren ontdaan van hun gal, lijdend aan ontstekingen, abcessen en leverkanker, in weerwil van de vele, sterke, antibiotica die hun wordt gegeven.

Vele wetenschappelijke studies hebben aangetoond dat gal van opgesloten beren niet het medicinale effect geeft zoals aangegeven, maar toxiciteit vanwege pus, overtollige verdovende middelen en antibiotica die daarin vermengd is. Zelfs natuurlijke berengal kan vervangen worden door vele effectieve medicijnen die geen berenslachting veroorzaken voor de gal.

Berenboerderijen begonnen een samenwerking met reisorganisaties om buitenlandse toeristen naar hun boerderijen te brengen die berenproducten zouden kopen zoals ledematen, berenwijn, berengal….om zo
illegale winst te maken. Een berenboer heeft eerlijk geantwoord: “onze boerderij heeft een vergunning hoewel de wetten het niet toestaan dat berengal wordt geëxploiteerd en verhandeld. Iedereen weet waarom wij beren houden.” De berenboerderij is slechts een paar honderd meter verwijderd van het lokale Departement Bosbescherming. Door een oogje dicht te knijpen brachten zij beperkte verdiensten naar een aantal koningspionnen maar ook een groot verlies voor het geheel.

Het houden van beren op boerderijen voor hun gal duwt de beren in Vietnam en andere nabij gelegen landen dichter naar de uitsterving en het stimuleert ook het jagen op wilde dieren. Bovendien, daar we niet toestaan dat er producten worden gemaakt van zeldzame dieren, schendt de afzuiging van berengal zowel de Vietnamese wetten als de Convention on International Trade in Endangered Species (CITES).
Daarnaast kan deze praktijk internationaal bezwaren oproepen en kan het resulteren in een handelsembargo op onze legale producten zoals krokodil, pythons, schildpadden…, wat dan weer groot verlies betekent voor de binnenlandse boeren.

Als we de berenboeren niet strenger straffen, dan zal de gerelateerde wetgeving met betrekking tot bescherming van de natuurwouden, milieu, biologische diversiteit, haar eigenlijke waarde verliezen. Ha Long bay is een onbetaalbaar eigendom van ons land en de gehele mensheid. Een stralende, schitterende parel aan de Oostzee kustlijn. Als het beheer van het toerisme en de diensten niet goed wordt geregeld, zal het zeer waarschijnlijk dit prachtige beeld bevuilen, en het aantal echte reizigers die hier graag willen komen, behoorlijk beïnvloeden.

NGUYEN DINH XUAN
(National Assembly’s Commission of Science, Technology and Environment)